Connect with us

Πολιτικά

Εκδήλωση – συζήτηση στο Καρλόβασι

Published

on

Την έξοδο από τα μνημόνια πανηγυρίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επιχειρώντας να εξαπατήσει το λαό και να αποκρύψει την πραγματικότητα του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Τα κυβερνητικά παραμύθια ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ όμως να κρύψουν την ισοπέδωση των δικαιωμάτων του λαού, την καταλήστευση του εισοδήματός του, την επέκτασης της ανεργίας και των κάθε είδους ελαστικών σχέσεων εργασίας, τη φορομπηξία και το ξεπουλήμα της δημόσιας περιουσίας.

Αυτή η πραγματικότητα δεν αποτελεί για το σύστημα μια ανορθογραφία ή μια παρένθεση που τώρα στη λεγόμενη «μεταμνημονιακή» περίοδο θα τελειώσει. Αντίθετα θα επεκταθεί γιατί αποτελεί όρο για να υπάρξουν οι λεγόμενες «επενδύσεις» και το «άνοιγμα στις αγορές». Αυτό πουλάει άλλωστε σαν υπηρεσία η κυβέρνηση και το σύστημα συνολικά στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο: φθηνά εργατικά χέρια, ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων, διαλυμένα σωματεία, απαγόρευση απεργιών. Από αυτά η κυβέρνηση δεν θα πάει ούτε βήμα πίσω.

Δημαγωγούν ότι θα καταργήσουν τον υποκατώτατο μισθό ή ότι θα επαναφέρουν τις συλλογικές συμβάσεις , ξεχνούν όμως να αναφέρουν ότι αυτό –αν και όπου γίνει- προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη των εργοδοτικών ενώσεων. Διακηρύσσουν ότι η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της από τους εταίρους, και την ίδια στιγμή παρακαλούν τους θεσμούς για προσωρινή αναβολή της προβλεπόμενης από τα μνημόνια σφαγής των συντάξεων. Πανηγυρίζουν ότι θα υλοποιήσουν μέτρα τόνωσης της αγοράς, και εννοούν ότι θα δωρίσουν στο κεφάλαιο την υποχρέωση να καταβάλλει εργοδοτικές εισφορές για του εργαζόμενου κάτω των 25 ετών ή ότι θα μειώσουν την φορολογία του.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση βαθαίνει επικίνδυνα την εξάρτηση της χώρας από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, τόσο σε γεωστρατηγικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, αναλαμβάνοντας ρόλο ατζέντη των αμερικάνικων συμφερόντων στην περιοχή των Βαλκανίων και του ΝΑ Αιγαίου. Ετοιμάζει νέες βάσεις και επεκτείνει τις υπάρχουσες, προχωρά σε νέα εξοπλιστικά προγράμματα μαμούθ, ξεπουλάει λιμάνια και ναυπηγία, μετατρέπει τη Βόρεια Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο αμερικάνικων συμφερόντων. Μια εξέλιξη που μόνο κινδύνους μπορεί να επιφυλάξει για το λαό μας, αφού φέρνει τη φωτιά του πολέμου και των αντιπαραθέσεων πιο κοντά στην πόρτα μας.

Ο λαός μπορεί και πρέπει να βρει τον δικό του δρόμο, κόντρα στην μοιρολατρία και την ηττοπάθεια που τον έχει καθηλώσει και αφοπλίσει. Να ξαναφτιάξει τα δικά του εργαλεία πάλης, μέσα στους χώρους που ζει, εργάζεται και σπουδάζει. Να αντισταθεί στη βάρβαρη πολιτική του κεφαλαίου και να διεκδικήσει τα δικά του αιτήματα. Να προβάλει την αντιιμπεριαλιστική και αντιπολεμική κατεύθυνση της πάλης του. Η προοπτική αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική για τα λαϊκά συμφέροντα και η μόνη που πραγματικά τρέμει το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.

Επιδιώκοντας να συμβάλουμε σε αυτή την κατεύθυνση διοργανώνουμε εκδήλωση-συζήτηση:

 

«ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ» Η ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ-Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/10, 7:00 μ.μ. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ (ΠΡΩΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ)

Comments

comments

Πολιτικά

Η Τ.Ε. Σάμου του ΚΚΕ για τον τραγικό θάνατο εργαζόμενου στο αεροδρόμιο της Σάμου

Published

on

By

Με αφορμή τον τραγικό θάνατο εργαζόμενου στο αεροδρόμιο της Σάμου

Η Τ.Ε. Σάμου του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συναδέλφους του εργαζόμενου που άφησε την τελευταία του πνοή εν ώρα υπηρεσίας χωρίς να μπορεί να του παρασχεθεί ιατρική βοήθεια.

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει με τον πλεόν τραγικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής που όλα τα μετρά με το κέρδος.

Από τη μια, η Fraport, που διαφημίζει τα εκατομμύρια που θα ρίξει στα περιφερειακά αεροδρόμια για την αναβάθμισή τους και κομπάζει μαζί με τους tour operators και τους μεγαλοξενοδόχους για την αυξημένη κίνηση του αεροδρομίου. Κι, όμως, δε θεωρεί σκόπιμη – ή μάλλον επικερδή – τη λειτουργία ιατρείου όλο το 24ωρο σε ένα χώρο που δουλεύουν εκατοντάδες εργαζόμενοι και μετακινούνται χιλιάδες επιβάτες.

Από την άλλη, η κυβέρνηση, που περηφανεύεται για την ανάπτυξη που έρχεται, για τα ρεκόρ του τουρισμού, που δίνει δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς, για το ΝΑΤΟ, που τρέχει να σώσει για άλλη μια φορά τις τράπεζες. Κι όμως, «δεν έχει χρήματα» για να διορίσει γιατρούς που θα μπορούσαν να στελεχώσουν ένα ιατρείο 24ωρης λειτουργίας με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας σε ένα τέτοιο νευραλγικό χώρο εργασίας.

Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι εργαζόμενοι. Γιατί τα ρεκόρ, τα βραβεία, τα τεράστια κέρδη των εταιρειών βγαίνουν από τη δική τους δουλειά. Γιατί στον 21ο αιώνα είναι ντροπή να πεθαίνουν εργάτες αβοήθητοι στο χώρο δουλειάς.

Το ΚΚΕ καλεί του εργαζόμενους στο αεροδρόμιο να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Να μην ανεχθούν άλλο την δουλειά σε επικίνδυνες συνθήκες, να μη συμβιβαστούν άλλο με τέτοιες καταστάσεις. Η λογική των μειωμένων απαιτήσεων πρώτα και κύρια στο χώρο δουλειάς, είτε αφορά το μεροκάματο, είτε τις συνθήκες εργασίας, οδηγεί σε ζωές λάστιχο και σε τραγικές εξελίξεις όπως αυτή.

Με οργανωμένο αγώνα και διεκδίκηση να παλέψουν μέσα από τα σωματεία τους για συνθηκες υγιεινής και ασφάλειας σε όλες τις υπηρεσίες του αεροδρομίου, για πλήρως στελεχωμένο ιατρείο 24ωρης λειτουργίας με μόνιμους γιατρούς και νοσηλευτές

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτικά

Κίνημα Αλλαγής: Δυναμικό παρών στο Δήμο Σάμου

Published

on

By

Σε Πανσαμιακή ολομέλεια καλεί όλα τα μέλη και τους φίλους, το Κίνημα Αλλαγής, τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στις 19:00 μμ στο ξενοδοχείο “Σάμος”, με αντικείμενο την αξιολόγηση και επιλογή προσώπων για το Δήμο Σάμου και τα χωριά του νησιού μας.

Το Κίνημα Αλλαγής σημειώνει ότι “θα δώσει το δυναμικό παρών στο Δήμο Σάμου υπηρετώντας το τρίπτυχο ΝΙΚΗ – ΑΝΑΝΕΩΣΗ – ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ”.

 

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτικά

Δ.Σεβαστάκης: Ο αυλικός

Published

on

By

Ο Δημήτρης Σεβαστάκης γράφει στην Αυγή.

Συχνά το στέλεχος του κόμματος, πολύ περισσότερο το απομακρυσμένο και μοναχικό μέλος, ο πολίτης, ο βουλευτής (ακόμα κι ο υπουργός) τρακάρει στον αυλικό. Ο αυλικός μπορεί να…

Συχνά το στέλεχος του κόμματος, πολύ περισσότερο το απομακρυσμένο και μοναχικό μέλος, ο πολίτης, ο βουλευτής (ακόμα κι ο υπουργός) τρακάρει στον αυλικό. Ο αυλικός μπορεί να βρίσκεται παντού. Στον προθάλαμο ενός υπουργού, μπορεί να συμμετέχει ως γκαουλάιτερ σε μια επιτροπή, σίγουρα έχει λόγο για τα πάντα κι αν αλλάζει αντικείμενο ο προστάτης του, αλλάζει κι αυτός με μεγάλη ευκολία. Μπορεί να έχει άποψη για την οικονομία, για την υγεία, για την παιδεία, για τη ναυτιλία, για τον πολιτισμό, για τη γεωργία κ.λπ. Αναλόγως, δεν έχει εκλεγεί ποτέ και πουθενά, έχει όμως κάτι που ελάχιστοι διαθέτουν: έχει επιλεγεί.

Ο αυλικός σπάνια έχει «γράψει χιλιόμετρα» (και τότε διακρίνεις την περπατησία του, τη διαίσθηση και την ευαισθησία του). Συνήθως είναι ανυποψίαστος και γι’ αυτό αγενής. Ο αυλικός μπορεί να τα κάνει μπάχαλο. Δεν καταλαβαίνει πού βρίσκεται, δεν κατανοεί την κούραση των ανθρώπων, τη φθορά τους. Κούραση και φθορά που έχει επισωρευτεί από τέσσερα χρόνια συγκρούσεων και άπειρα χρόνια μιας άγονης και ανεπιβεβαίωτης πορείας. Μιας τίμιας, δύσκολης, αντιφατικής και αξιοπρεπούς πορείας που δεν επιβεβαίωνε κανέναν ναρκισσισμό, που δεν ήρε καμιά προσωπική αντίφαση. Από τις αντιφάσεις που ο καθένας κουβαλάει ως άχθος. Πολιτική ωραιοπάθεια, οικογενειακές υποχρεώσεις, πίκρες από τραχείς συμπεριφορές, αδικίες και μελαγχολίες. Τα εργαλεία που χρησιμοποιείς για να αναμετρηθείς έχουν σημασία.

Εσωτερικεύεις την πολιτική ήττα, αναμετράσαι με ζήλιες, θλίψεις, παροδικούς μικροθριάμβους. Τι βγάζεις ως χαρακτήρας μετράει. Πώς ζυγίζεσαι με ενεργές όλες τις εσωτερικές ώσεις.

Στην Ιστορία οι αυλικοί έχουν παίξει μεγάλο ρόλο. Συχνά μεγαλύτερο κι από τους ηγεμόνες. Ο ηγεμόνας έπειτα από λίγο κουράζεται, φοβάται, θέλει να ακούει ευχάριστα πράγματα, θέλει να νιώθει ασφαλής. Ο αυλικός εκεί ακριβώς θεμελιώνει την ισχύ του (και τεκμηριώνει την ηλιθιότητά του ή τη χαμέρπειά του): Στην ανασφάλεια του αφεντικού. Λέει ό,τι θέλει να ακούσει. Πληροί όποιο κενό χαίνει στην καρδιά του αφεντικού. Ως διά μαγείας οι περισσότεροι αυλικοί επιζούν περισσότερο του αφεντικού τους. Όχι μόνο γιατί υπήρξαν τα πουλέν τους (άρα έχουν μια διαφορά ηλικίας), αλλά γιατί έχουν μια τεράστια διαφορά ιζήματος. Ο αφεντικός ενίοτε ανεβαίνει στο ικρίωμα. Ο αυλικός ποτέ. Όταν έπεσε η Σοβιετική Ένωση, πολλοί βρέθηκαν με τεράστιες επιχειρήσεις στα χέρια τους. Τέως δούλοι που έγιναν σε μια νύχτα ολιγάρχες όταν ο Γκορμπατσόφ έγινε απλός συνταξιούχος και ο Τσαουσέσκου εκτελέστηκε (πιθανολογώ μέσα στους εκτελεστές να ήταν και μέλη της προσωπικής του φρουράς).

Ο αυλικός είναι αγνώμων γιατί απλούστατα δεν έχει γνώμη. Ή μάλλον έχει (μια γενική περιφρόνηση για όλους, ιδίως γι’ αυτούς που τον καταπιέζουν), αλλά δεν την εκφράζει. Υπάρχουν και ηγεμόνες με συνείδηση αυλικού. Άλλωστε, ο ηγεμόνας, συνήθως, είναι και λίγο αυλικός, αλλιώς δεν θα ανέχονταν αυτή τη μύξα κοντά του. Οι ηγεμόνες – αυλικοί διοικούν διοικούμενοι. Σε μια υπόγεια εξαρτησιακή σχέση με τους αυλικούς τους. Το γνωστό παράδειγμα του «Υπηρέτη» του Κ. Λόουζι με τον Ντερκ Μπόγκαρντ μας το περιγράφει. Τι κάνουμε λοιπόν; «Υπομονή» μου είπε κάποιος. Ναι, αλλά προς τι; Θα μας διανύσει ο χρόνος, θα μας διανύσει η ζωή. Γι’ αυτό ειλικρίνεια και τόλμη. Δεν υπάρχουν αγκιστρωμένα ψάρια. Και όποιος το νομίζει, απλώς βλέπει τον κόσμο με τα μάτια του αυλικού.

Comments

comments

Continue Reading
Advertisement

Facebook

SPONSORED

Sponsored

Advertisement Enter ad code here

Δημοφιλή

Copyright © 2017