Connect with us

Πολιτιστικά

Η ιστορία της Σαμιώτικης τσαμπούνας

Published

on

Η τσαμπούνα είναι το κατεξοχήν παραδοσιακό όργανο της Σάμου. Όταν δεν υπήρχαν άλλα όργανα, ένας τσαμπουνιέρης μόνος του, συνόδευε τα τραγούδια και τους χορούς των Σαμιωτών.

Η τσαμπούνα ήταν σε χρήση στα χωριά, σε κάθε περίσταση, καθόλη τη διάρκεια του έτους. Επίσης, παιζόταν στους γάμους, στα κάλαντα κατά την περίοδο του Δωδεκαημέρου και στις Αποκριές. Με τον καιρό όμως η χρήση της περιορίστηκε. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στη δεκαετία του 1950 τα τραγούδια που έπαιζαν οι τσαμπουνιέρηδες ήταν: Η κλώσσα, Το πλατανιώτικο νερό, Ο μπαρμπα- Μαθιός, το Κάτω στο γιαλό, ο Μπράφος ή Βλάχα, ο οργανικός σκοπός Απ’ πάν’ (Πάνω χορός) ή πηδηχτός και τα αποκριάτικα τραγούδια. Κατά τις επόμενες δεκαετίες η χρήση της τσαμπούνας περιορίστηκε μόνο κατά την περίοδο των αποκρεών.

Ο Ν. Δημητρίου αναφέρει χαρακτηριστικά:
“…Στο χωριό μου (Μαυρατζαίους) ήταν δύο “τσαbνάρδις”. Ο καθένας τους διέθετε “σπιτάρα” για χορό. Συνάζονταν, λοιπόν, πότε στη μια και πότε στην άλλη, τα παλικάρια και οι κοπέλες τον χωριού και δώσ’ του χορό όλη τη μέρα. Η γυναίκα τον τσαμπουνιάρη, φρόντιζε να ειδοποιήσει τους απόντες. Έλα στο σπίτι στο χορό, θα ’ναι και ο “λιγάμινους” έλεγε στη μια. Έλα στο σπίτι στο χορό, θα ’ναι κι η “λιγάμιν” έλεγε στον άλλο… Μοναδικό όργανο για χορό ήταν η τσαμπούνα, χωρίς τουμπελέκι ή νταούλι. Η μάνα μου η μακαρίτισσα, ποτέ της δεν είχε δει τέτοιο όργανο, ως μου ’λεγε στη Σάμο… Στη μέση τον χορού όρθιος, στεκόταν ο τσαμπουνιάρης κι έπαιζε την τσαμπούνα. Χόρευαν συρτό και πηδηχτό. Ο καθένας που έσερνε το χορό (ήταν στον κάβο), άμα τελείωνε, έβαζε μέσα στο τσαρούχι του τσαμπουνιάρη μια δύο-δεκάρες… Το χορό με την τσαμπούνα, τον ακολουθούσε χορός δίχως αυτή. Χόρευαν “τραγουδστά”. Τον προτιμούσαν, γιατί και χωρίς πληρωμή χόρευαν και γιατί δινόταν η ευκαιρία στα ζευγάρια να φανερώσουν τα αισθήματά τους και τους καημούς τους, έστω και με στίχους. Ξομολογήσεις ερωτικές, παράπονα, υποσχέσεις, παινέματα και διακοπή σχέσεων κάποτε… Σήμερα οι τραγουδιστοί χοροί περιορίστηκαν στους γάμους μονάχα. Ούτε και στις σπιτάρες χορεύουν. Οι δημόσιοι χοροί γίνονται στις πλατείες του χωριού και στα καφενεία. Με το πέρασμα του καιρού οι τσαμπούνες άρχισαν να χάνονται. Μόνο τις αποκριές κάνουν την εμφάνισή τους..”

Σχεδόν σε κάθε χωριό της Σάμου υπήρχε τουλάχιστον ένας τσαμπουνιέρης. Ωστόσο, σε κάποια χωριά υπήρχαν ολόκληρες οικογένειες τσοπάνηδων που διατηρούσαν την παράδοση της τσαμπούνας επί πολλές γενιές. Μεγάλη φήμη είχαν οι τσαμπουνιέρηδες (τσαμπνιάρδις) στο Άνω Βαθύ, το Παλιόκαστρο, τους Μυτιληνιούς, τον Παγώνδα, τους Βουρλιώτες, το Κοκκάρι, το Λιμάνι Καρλοβάσου, το Μαραθόκαμπο, την Καλλιθέα (ή Καλαμπάχτας).

Τα μέρη της τσαμπούνας

Η τσαμπούνα αποτελείται από τον ασκό ή αλλιώς δερμάτι που έχει δύο τρύπες και στη μία είναι το επιστόμιο ή φυσερό (από καλάμι) ενώ στην άλλη είναι τοποθετημένη η τσαμπούνα (έτσι λέγεται και το ξύλινο τμήμα του οργάνου, στο οποίο βάζει τα δάχτυλά του ο τσαμπουνιέρης για να παίξει).

ΤσαμπούναΣυνήθως, το δερμάτι είναι από κατσίκι. Ο τσαμπουνιέρης διαλέγει τα πιο καλά από τα κατσίκια που σφάζονται στα μαντριά την περίοδο του Πάσχα και συνήθως τη Μεγάλη Πέμπτη. Ένα κατσίκι θεωρείται ότι θα δώσει καλό δερμάτι, όταν είναι τριών – τεσσάρων μηνών και 14-15 κιλών περίπου. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή κατά το γδάρσιμο ώστε να μην δημιουργηθούν τρύπες στο δέρμα. Στη συνέχεια ο τσαμπουνιέρης τυλίγει τα διαλεγμένα δερμάτια με κοσκινισμένη στάχτη και λίγο αλάτι για 5-6 μέρες περίπου. Έπειτα τα ξετυλίγει, τα τινάζει και τα απλώνει σε σχάρες για να αερίζονται. Αλείφει το κάθε δερμάτι με πολύ αλάτι (τουλάχιστον ένα κιλό αλάτι σε κάθε δερμάτι) και τα αφήνει στη σκιά για 4-5 μήνες. Το Σεπτέμβριο τα βάζει για ένα βράδυ σε λεκάνες με θαλασσινό νερό για να μαλακώσουν. Την επόμενη μέρα τα κουρεύει, τα πλένει με σαπουνάδα και τα απλώνει στον ήλιο να στεγνώσουν. Έπειτα είναι έτοιμα για να μπουν σε τσαμπούνες.

Η τσαμπούνα (το ξύλινο τμήμα) στη Σάμο συνήθως (φτιάχνεται από σαμπούκο (σπάνιο είδος δένδρου που βρίσκεται συνήθως στις ρεματιές) και καταλήγει σε κέρατο βοδιού. Μέσα στο σαμπούκο (έχει τη μορφή αυλακωτής βάσης) είναι τοποθετημένα τα δύο ισομήκη καλάμια (αυλοί). Το αριστερό έχει πέντε τρύπες και το δεξί συνήθως έχει μία. Η απόσταση μεταξύ των τρυπών εξαρτάται από τις διαστάσεις των δακτύλων του κάθε τσαμπουνιέρη. Ο ήχος παράγεται καθώς ο αέρας που φεύγει από το δερμάτι περνάει από τα τσαμπούνια ή αλλιώς πιπίνια. Τα τσαμπούνια είναι δύο μικρά ισομήκη καλαμάκια, κλειστά στο πάνω μέρος τους και χαραγμένα ώστε να έχουν γλωσσίδι. Είναι ταιριασμένα μεταξύ τους ώστε να βγάζουν την ίδια περίπου οξύτητα, και καταλήγουν στα δύο μεγαλύτερα καλάμια με τις τρύπες (αυλούς) που προαναφέραμε. Τα τσαμπούνια τσιγαρίζονται σε τηγάνι πριν τοποθετηθούν στην τσαμπούνα. Για να μη φεύγει εύκολα ο αέρας από το δερμάτι τοποθετείται στο εσωτερικό του ένα κρεμμυδόφυλλο ή μια συνθετική επιφάνεια (νάυλον) που έχει το ρόλο της βαλβίδας.

Η διάταξη των χεριών πάνω στους αυλούς είναι κάτω το δεξί χέρι και πάνω το αριστερό. Με το δεξί χέρι ο τσαμπουνιέρης παίζει τη μελωδία ενώ με το αριστερό κάνει τα τσακίσματα, δηλαδή το τρέμολο, τα ποικίλματα της μελωδίας. Όταν μια τσαμπούνα έχει ωραία “φωνή” και είναι κουρντισμένα τα πιπίνια της, τότε οι τσαμπουνιέρηδες χρησιμοποιούν τη φράση ότι “η τσαμπούνα το λέει ωραία”. Η σαμιώτικη τσαμπούνα διαφέρει σε αρκετά σημεία από τις υπόλοιπες που υπάρχουν στα άλλα νησιά. Δεν συνοδεύεται από κάποιο κρουστό όργανο, όπως π.χ. η κυκλαδίτικη που παίζεται πάντα μαζί με τουμπάκι, αλλά ούτε και από κάποιο έγχορδο π.χ. λαούτο όπως συμβαίνει στα Δωδεκάνησα. Επίσης, έχει έξι τρύπες, δηλαδή πέντε στο αριστερό καλάμι και μία στο δεξί, ενώ οι τσαμπούνες π.χ. στη Μύκονο και τη Τζια έχουν δέκα τρύπες, πέντε στο ένα καλάμι και πέντε στο άλλο.

Τσαμπούνα, επίσης στη Σάμο, λέγεται και το σκέτο καλάμι (χωρίς δερμάτι) που είναι κλειστό στο πάνω μέρος του. Είναι χαραγμένο μπροστά ώστε να σχηματίζεται γλωσσίδι. Ο ήχος παράγεται καθώς πάλλεται το γλωσσίδι μέσα στο στόμα του εκτελεστή. Το καλάμι αυτό έχει συνήθως πέντε τρύπες.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό “ΑΠΟΠΛΟΥΣ” Χρονογραφική επισκόπηση της μουσικής στη Σάμο, 19ος και 20ος αιώνας, Δημήτρης Ζαχαρίου

www.isamos.gr

Comments

comments

Πολιτιστικά

«Απόπλους» – Τεύχος αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821

Published

on

By

Το νέο τεύχος του περιοδικού Απόπλους,  με αριθμό 87, είναι αφιερωμένο στην επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του Εικοσιένα.

Το τεύχος περιλαμβάνει κείμενα παλαιών και νέων συνεργατών, τα οποία κατανέμονται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη αφορά ιστορικά θέματα σχετικά με την επανάσταση στη Σάμο. Αρχίζει ωστόσο με ποίημα του Γεωργίου Κλεάνθη, σύγχρονου προς τα γεγονότα και τελειώνει με σχόλια στο θεατρικό του ίδιου Χαρίδημος ο Σάμιος. Στη δεύτερη ενότητα περιλαμβάνονται δοκίμια γενικά για την επανάσταση, την οπτική σύγχρονων ιστορικών, τους εορτασμούς που έγιναν κατά την πρώτη εκατονταετηρίδα, καθώς και δοκίμια προβληματισμού για την πρόσληψη, την επίδραση και τους εορτασμούς του Εικοσιένα που πραγματοποιούνται φέτος, στη διακοσιοστή επέτειο. Η τρίτη ενότητα περιέχει κείμενα λογοτεχνικά, πεζά και ποιητικά, εμπνευσμένα από το μεγάλο γεγονός του νέου ελληνισμού.

Στο τελευταίο μέρος, όπως σε κάθε τεύχος, φιλοξενούνται βιβλιοπαρουσιάσεις.   Με συγκινητικό τρόπο στο προλογικό σημείωμα, το «Ημερολόγιο Καταστρώματος» η συντακτική ομάδα αφιερώνει το τεύχος ως φόρο τιμής στους πρώτους Σαμιώτες πεσόντες το πρώτο έτος της Επανάστασης και στους ιστορικούς του 19ου και 20ού αιώνα που διέσωσαν πολύτιμες και δυσεύρετες πηγές για το σαμιακό Εικοσιένα.

Η συντακτική Ομάδα του Απόπλου

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτιστικά

Παγκόσμια ημέρα θεάτρου 2021: Το Ελληνικό Θέατρο πριν και μετά την Επανάσταση του ’21

Published

on

By

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα θεάτρου, ένα επίκαιρο θέμα: Οι παραστάσεις σύγχρονου δράματος με αρχαία και νεότερα θέματα ανανεώνουν τον ελληνικό αγώνα για την αρχέγονη ελευθερία.

Η Helen Mirren(Έλεν Μίρεν), ίσως η πιο επιδραστική «Κασσάνδρα» που έχω παρακολουθήσει ποτέ στην τραγωδία «Αγαμέμνων» σε αποσπάσματα από τη μόνη τριλογία του Αισχύλου, την «Ορέστεια», σε τηλεοπτική παραγωγή από το BBC, στο μήνυμά της για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου τονίζει τις επαγγελματικές επιπτώσεις της πανδημίας στους καλλιτέχνες και την επαγγελματική «ανάρρωση» μετά την Covid. Οι προφητείες έως τώρα έχουνε επαληθευτεί επώδυνα για το θέατρο, ωστόσο η τέχνη της παράστασης πάντα υπάρχει ως η σημαντική αρωγός στην ανάγκη των ανθρώπων για λύτρωση και κοινωνική κάθαρση. Στα Βαλκάνια το 19ο αιώνα, η ποίηση είναι το απόλυτο όχημα ρεαλιστικής αναδόμησης για τον έσω οραματισμό της Ελευθερίας. Ο Διαφωτισμός και οι επιταγές του κλασικισμού επιστρέφουνε στην Ελλάδα το αθάνατο αρχαίο πνεύμα. Ο Διονύσιος Σολωμός γράφει το 1824 στον Ιωάννη Τερτσέτη ότι ανάμεσα στην ελληνική αρχαιότητα και στο νέο Ελληνισμό το χάσμα είναι αγεφύρωτο χωριζόμενο από την έλευση του Ιησού και γιατί μόνο η αρχαιότητα βοηθά στην πρωτότυπη δημιουργία.

 

Προφανώς, ο Σολωμός εξηγεί την προεπαναστατική θεατρική ζωή των ελληνορθόδοξων Βαλκανίων. Το προεπαναστατικό θέατρο, όπως ακριβώς το αρχαίο δράμα από την Αθήνα τον 5ο αι. π.Χ. και από τη νεοκλασική Γαλλία, το κλασικό θέατρο είναι ποίηση, επομένως έμμετρος λόγος. Οι αρχαίοι τραγικοί ποιητές συνθέτουνε σε ιαμβικό τρίμετρο και τα στάσιμα σε τροχαϊκό τετράμετρο στίχο. Στη γείτονα χερσόνησο, οι Ιταλοί όπως ο συγκαιρινός Αλφιέρι, μολονότι αντεπαναστάτης ο ίδιος, εκείνος συνέθεσε ελληνικές τραγωδίες περί τα τέλη του 18ου αιώνα σε ενδεκασύλλαβο, με θέματα από τα αρχαία δράματα Αγαμέμνων, Αντιγόνη, Πολυνείκης, Ορέστης, Μερόπη και δύο εκδοχές της Άλκηστης, δημοσιευμένες post mortem. Αντίστοιχα, οι Γάλλοι ομότεχνοι το νεοκλασικό 17ο και το 18ο αιώνα συνθέτουνε τις αρχαιόθεμες τραγωδίες σε ομοιοκατάληκτο ενδεκασύλλαβο στίχο, όπως ο Βολταίρος σε αλεξανδρινό στίχο τον Οιδίποδα και τη Μερόπη (η ελληνική μετάφραση εντέλει διασώζεται σε τυπογραφείο του Βουκουρεστίου το 1820), αλλά κυρίως ο Ρακίνας στις ελληνικές τραγωδίες του «Θηβαΐδα», «Αλέξανδρος ο Μέγας», «Μιθριδάτη», «Ανδρομάχη», «Ιφιγένεια», «Φαίδρα», άμεσα αντλημένες από το μυθολογικό φάσμα του Ομήρου και του Ησιόδου, όπως μας επισημαίνει για τους επικούς ποιητές ο Ηρόδοτος (2.53). Οι τρεις ελληνικοί μυθολογικοί κύκλοι, ο θηβαϊκός κύκλος, ο αργοναυτικός κύκλος και ο τρωικός κύκλος γονιμοποιούν την τραγωδία στην Ευρώπη μετά την Αναγέννηση.

Ο «Αλέξανδρος ο Μέγας» του Ρακίνα, αμέσως μετά τον νέο «Αχιλλέα» του Αθανάσιου Χριστόπουλου, η σύγχρονη τραγωδία που παίζεται στο Βουκουρέστι και στο Ιάσιο, ο Μακεδόνας στρατηλάτης από το Γάλλο Ρακίνα ο «Αλέξανδρος ο Μέγας» είναι το πρώτο ευρωπαϊκό θεατρικό έργο ευρισκόμενο σε προεπαναστατική παράσταση από  Έλληνες στο Βουκουρέστι το έτος 1806. Η χρονολογία της πρώτης παράστασης στις Ηγεμονίες είναι ενταγμένη στη μετά τη δράση του Ρήγα Βελεστινλή αφύπνιση των ραγιάδων στα Βαλκάνια και το ίδιο έτος τυπώνεται ανωνύμως η Ελληνική Νομαρχία, ήτοι Λόγος περί Ελευθερίας, ένα πύρινο κείμενο πολιτικής αναγέννησης των νέων Ελλήνων μέσα από την παιδεία και τη δημοκρατία ως θεσμικό πολίτευμα. Παράλληλα, στα Βαλκάνια μαίνεται η Επανάσταση των Σέρβων (1804-1813) και στο ανατολικό Αιγαίο η Σάμος κηρύττει μόνη της την Επανάσταση χωρίς άλλη υποστήριξη, αυτό είναι το σαμιακό κίνημα των Καρμανιόλων (1805-1812). Όταν η «Ελληνική Νομαρχία» τυπώνεται στην Ιταλία το 1806 είναι ανώνυμη γιατί η επαναστατική δράση των υπόδουλων ραγιάδων, ακόμα και εκτός Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, άμεσα επέφερε φυλάκιση και συχνά τη θανατική ποινή (ο Ρήγας και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης φυλακίστηκαν από ευρωπαίους, όχι από τους Τούρκους). Το πρώιμο σύνταγμα των Ελλήνων αφιερώνεται στο Ρήγα ο οποίος πραγματικά έβαλε τις νέες βάσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο Ρήγας είναι ο εθνάρχης.

Στον Θουκυδίδη και νωρίτερα στον Ηρόδοτο η λέξη «επανάστασις» χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στην Ιστορία ως συνώνυμη με την πολιτειακή εκτροπή, αμφότερες οι αναφορές για το νησί της Σάμου. Ο λάτρης του Αιγαίου, ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, έγραφε πως υπάρχουνε συμπτώσεις που θα έπρεπε να ντρέπονται. Από τα ανατολικά του Ελληνισμού μέχρι τα παγωμένα νερά του Δουνάβεως οι Έλληνες τω σκέπτεσθαι ξεσηκώνονται πνευματικά αρχικά κι έπειτα παίρνουνε τα όπλα σ’ έναν πόλεμο Δαβίδ με Γολιάθ. Ο Ιερός Λόχος του Αλέξανδρου Υψηλάντη είναι η μαγιά από τον προεπαναστατικό θεατρικό αναβρασμό των Ακαδημιών στη Μολδοβλαχία στις αρχές του 19ου αιώνα. Πηγές για παράδειγμα αναφέρουνε ότι στο Βουκουρέστι έγινε παράσταση του δραματικού έργου «Φαίδρα» του Ρακίνα από το Δεκέμβριο 1818 έως τον Απρίλιο 1819, ενώ από τον Απρίλιο και όλο το θέρος του 1819 παιζότανε στα ελληνικά η «Μερόπη» του Βολταίρου.

Μία από τις ωραιότερες σύγχρονες απεικονίσεις του κλασικού έργου αυτού του Ρακίνα με το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας και με «Φαίδρα» την Helen Mirren είχα τη χαρά να παρακολουθήσω σε έμμετρη προσαρμογή του Βρετανού ποιητή Ted Hughes το 2009. Πίσω στη Μολδοβλαχία, η προεπαναστατική παράσταση στο Βουκουρέστι είχε σπουδαία απήχηση κι άλλωστε ήτανε η πρώτη φορά που γυναίκες ηθοποιοί με αφορμή τη «Φαίδρα» συμπεριλήφθησαν στο θίασο. Τα μέλη της ομάδας Θεάτρου στο Βουκουρέστι ήτανε ο Αθανάσιος Χριστόπουλος, ο Νικόλαος Σκουφάς, ο Γεωργάκης Ολύμπιος, ο Ιάκωβος Ρίζος-Ραγκαβής, ο Κωνσταντίνος Κυριακού Αριστίας, ο Θεόδωρος Αλκαίου και οι κυρίες Μαριγώ Αλκαίου και Μαρία Παππά-Ιωάννου. Στην επαναστατημένη Σάμο επί Σαμιακής Πολιτείας, η νεαρή Φωτεινή Σπάθη μεταφράζει από τα γαλλικά τα δύο καίρια έργα, τον πολεμικό Μωάμεθ του Βολταίρου και την εριστική Φαίδρα του Ρακίνα. Μάλιστα, αντίτυπο της μετάφρασης του γαλλικού έργου «Φανατισμός ή ο προφήτης Μωάμεθ» από τη Σαμιώτισσα Σπάθη υπάρχει σήμερα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ανέμη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Λατρευτική διάσταση για τους ήρωες του ’21

Με την Επανάσταση τα θέματα αλλάζουνε και γίνονται περισσότερο επίκαιρα. Οι ήρωες του ΄21 αποκτούνε λατρευτική διάσταση γιατί το αποτέλεσμα είναι η εθνική ανεξαρτησία πέρα από κάθε προσδοκία και με ένα αγώνα άνισο στα πεδία των μαχών με επιδημίες και μεγάλη δυστοκία. Ένα κεντρικό θέμα του θεάτρου, πριν και μετά την Επανάσταση, πράγματι παραμένει η επιδημική εξάπλωση των ασθενειών, με τον ίδιο τρόπο που μας απασχολεί τώρα.

Η τραγωδία και η κωμωδία συνιστούν δημόσια ιστορία. Ο Θουκυδίδης για παράδειγμα στο 2ο Βιβλίο στις «Ιστορίες» του αφηγείται τον ιστορικό λοιμό της αρχαίας Αθήνας από το 430 π.Χ. έως το 426 π.Χ. σε μόλις επτά παραγράφους (Θουκυδίδης, Βιβλίο ΙΙ. 47-54), σ’ ένα κείμενο ορόσημο που συνιστά την πρώτη παγκόσμια ιστοριογραφία.  Ο φίλος του Περικλή, ο ποιητής Σοφοκλής, σύντομα αναπαριστά το θάνατο του ηγέτη Περικλή στο γνωστό λοιμό στο τραγικό δράμα «Οιδίπους Τύραννος» (428 π.Χ.). Αιώνες μετά την κλασική εποχή, ο διάσημος ιστορικά και λογοτεχνικά λοιμός υποτροπιάζει από τον Ιάκωβο Ρίζο-Νερουλό στην «Ασπασία» (1813). Η τραγωδία «Ασπασία» σε τρεις πράξεις είναι ένα πρωτότυπο έργο του Ιάκωβου Ρίζου-Νερουλού, με Χορό γυναίκες από τη Μίλητο, τις ακόλουθες της Ασπασίας.

Όταν ξεσπάει η επιδημία, ο Περικλής για την προστατεύσει την στέλνει πίσω στη Μίλητο στην Ιωνία απ’ όπου κατάγεται, όμως εκείνη επιστρέφει αιφνιδίως και τον αναζητά. Στην τραγωδία ανεβαίνουνε επί σκηνής ο Ιπποκράτης, ο Σωκράτης και ο Νικίας, ποτέ όμως ο ίδιος ο Περικλής, ο οποίος μάλλον θανών από το λοιμό, πρωταγωνιστεί εν τη απουσία του. Η τραγωδία «Ασπασία» είναι μια προεπαναστατική απεικόνιση της χειμαζόμενης Ελλάδας από την οθωμανική κατοχή τόσων αιώνων ή άλλως περιμένοντας τον Περικλή, μια αλληγορία για τη δημοκρατία της βαλκανικής χερσονήσου. Η επιδημία ως θέμα επιβιώνει μετά την Επανάσταση, για παράδειγμα στην κωμωδία «Ο Εφημεριδόφοβος» (1837), όπου ο Ιάκωβος Ρίζος-Νερουλός επαναφέρει την εξαπλωμένη νόσο στο σύγχρονο Αίγιο όταν ένα καράβι από τη Μάλτα αράζει στην αχαϊκή κωμόπολη.

Ας θυμηθούμε ότι η Επανάσταση intra muros αρχίζει από τη Βοστίτσα, έπειτα μετονομασθείσα σε Αίγιο μόλις το 1833, όταν η Βαυαροκρατία επιθυμεί την κάθαρση των λέξεων της τουρκικής περιόδου. Ωστόσο, κανένας ποτέ δεν αλλάζει την Ιστορία ως μία πραγματική τραγωδία εν πράξη.

Πηγή: ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΣΑΤΣΑΝΗ

Ethnos.gr

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτιστικά

Η Αερολέσχη Ικαρίας για την αναβίωση της Ικαριάδας

Published

on

By

Η Αερολέσχη Ικαρίας ”Ίκαρος”, που ιδρύθηκε το 2015 με βασικό στόχο την ενασχόληση των Ικαρίων με τον Αεραθλητισμό και με όραμα να αναβιώσουν στην Ικαρία οι εκδηλώσεις τιμής του πρώτου Αεροπόρου της Ελληνικής Μυθολογίας χαιρετίζει την επίσκεψη του Αντιπεριφερειάρχη Μεταναστευτικής Πολιτικής και Αθλητισμού Δημήτρη Κουρσουμπά στο νησί μας.

Η συνάντηση με τον κ.Αντιπεριφερειάρχη και τον Δήμο Ικαρίας την Παρασκευή 5 Μαρτίου που έλαβε χώρα στο Επαρχείο Ικαρίας, επισφράγισε με τον καλύτερο τρόπο τις συνομιλίες που είχε η Αερολέσχη Ικαρίας ”Ίκαρος” με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και με τον Δήμο Ικαρίας σχετικά με το πάγιο αίτημα του Σωματείου μας, την επανασύσταση εκδηλώσεων με θέμα τον Μύθο του Ικάρου, την Ικαριάδα όπως την ξέρουμε στη νησί μας από τη δεκαετία του 1990 οπότε έγινε και η πρώτη και τελευταία εκδήλωση με την συμμετοχή φορέων και απεσταλμένων του χώρου του Αεραθλητισμού από όλο τον Κόσμο και την Αφή τότε της Ικαρίου Φλόγας.

Σύμφωνα με την πρόταση μας η Αερολέσχη Ικαρίας ”Ίκαρος” μαζί με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και τον Δήμο Ικαρίας, τον Ιούλιο του 2021, (εφόσον οι συνθήκες της Πανδημίας του Κορωνοιού το επιτρέψουν)με μια σειρά εκδηλώσεων θα αναβιώσει το Αεροπορικό Πνεύμα στο σημείο όπου ο Ίκαρος ολοκλήρωσε το ταξίδι του στην Ελευθερία δίνοντας το όνομα του στο νησί και πέλαγος μας.

Την διοργάνωση θα αναλάβει η πενταμελής επιτροπή, που ορίστηκε από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, η οποία αποτελείτε από την Αερολέσχη Ικαρίας Ίκαρος με τον πρόεδρο της Δημήτρη Φιλιπποπολίτη και το μέλος της Κωνσταντίνο Μαρκάκη, τον εκπρόσωπο της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου Νικόλαο Βασιλείου, τον εκπρόσωπο του Περιφερειακού Συμβουλίου Μανώλη Κάρλα και τον εκπρόσωπο του Δήμου Ικαρίας Σωτήρη Πολίτη.

Σκοπός μας είναι, η Ικαριάδα να προβάλλει την Ικαρία ως πατρίδα του Ικάρου και σημείο γέννησης της Αεροπορικής Ιδέας και να καθιερωθεί ως ετήσιο τριήμερο Φεστιβάλ Αεραθλητισμού και Πολιτισμού.

Το επόμενο διάστημα θα γίνουν οι απαραίτητες επαφές και ενέργειες έτσι ώστε να συγχρονιστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, συλλόγοι και πολίτες για την καλύτερη διεξαγωγή της πρώτης -μετά από 30 χρόνια- διοργάνωσης με θέμα τον Μύθο του Ικάρου.

Comments

comments

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Facebook

COVID-193 εβδομάδες ago

ΕΟΔΥ: Δεκατρία νέα κρούσματα κορωνοϊού το τελευταίο 24ωρο στη Σάμο

Σαμιακά2 εβδομάδες ago

Την Τετάρτη 7 Απριλίου ξεκινούν τα δρομολόγια του καταμαράν DODEKANISOS EXPRESS

Σαμιακά4 εβδομάδες ago

Ο δωδεκάχρονος Σαμιώτης Χριστόδουλος Σπανός έφτιαξε μια stop motion lego ταινία για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση

Περιφερειακά2 εβδομάδες ago

Η αγανάκτηση των νησιωτών έφτασε στην Ευρώπη μέσω του Κώστα Μουτζούρη

Σαμιακά3 εβδομάδες ago

Πρόεδρος Κοινότητας Λέκκας για καραντίνα: Πρωτόγνωρη κατάσταση για όλους μας

Δήμος2 εβδομάδες ago

Έκτακτο Σ.Τ.Ο για την αντιμετώπιση της επιδημιολογικής έξαρσης του Covid-19 στη Λέκκα

Δήμος3 εβδομάδες ago

Οι «παλικαριές» σε πολίτες μετά την επίσκεψη Γιόχανσον

Σαμιακά1 εβδομάδα ago

Ο Σταυρός και πάλι στην κορυφή του ιστού της Ελληνικής Σημαίας στη πλατεία Πυθαγόρα

Αστυνομικά - Λιμενικά4 εβδομάδες ago

Ικαρία: Σύλληψη για καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών

Σαμιακά2 εβδομάδες ago

Skyserv: Οι νέες κενές θέσεις εργασίας στον αερολιμένα της Σάμου

Σαμιακά1 εβδομάδα ago

Dodekanisos Seaways: Διακομιδή ενός βρέφους 8 ημερών και ενός ενήλικα ασθενή από Σύμη στη Ρόδο

Σαμιακά2 εβδομάδες ago

Κοκκάρι: Το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου απο ψηλά

Σαμιακά4 εβδομάδες ago

Σάμος: Ύψωσαν τεράστια ελληνική σημαία για την 25η Μαρτίου

Σαμιακά4 εβδομάδες ago

Στρατιωτική Παρέλαση 25ης Μαρτίου- Αφιέρωμα για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση

Σαμιακά4 εβδομάδες ago

Ο δωδεκάχρονος Σαμιώτης Χριστόδουλος Σπανός έφτιαξε μια stop motion lego ταινία για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση

Σαμιακά1 μήνα ago

Παραλία Ψιλή Άμμος: Υποχώρησε η θάλασσα λόγω της άμπωτης

Σαμιακά2 μήνες ago

O «Aegean Explorer» στη Μάχη για την προστασία των Θαλασσών μας

Σαμιακά3 μήνες ago

Η νυχτερινή καταιγίδα στο Πυθαγόρειο Σάμου

Δήμος3 μήνες ago

Συνελήφθη για κλοπή κινητού απο Φαρμακείο

Αστυνομικά - Λιμενικά3 μήνες ago

Με το πλοίο Blue Star Mykonos η μεταγωγή στην Αθήνα του 38χρονου πρώην προπονητή | video

Δημοφιλή