Connect with us

Πολιτικά

Παραχώρηση 2 οχημάτων από το Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ. στο Δήμο Φούρνων Κορσεών

Published

on

Το γραφείο του Βουλευτή Νομού Σάμου κ. Σεβαστάκη ενημερώνει  ότι για τις ανάγκες ασφαλούς μεταφοράς των μαθητών του Δήμου Φούρνων Κορσεών, καθώς και για τη μεταφορά φαρμάκων και τροφίμων αποφασίστηκε η δωρεάν παραχώρηση δύο οχημάτων από το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (ΙΝΕΔΙΒΙΜ). Σχετική ανακοίνωση και στο site του Υπουργείου Παιδείας

Το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης, ανταποκρίθηκε άμεσα και με ευαισθησία στο αίτημα της Δημοτικής Αρχής της περιοχής, με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών εξυπηρέτησης των κατοίκων. Τα οχήματα που παραχωρήθηκαν στο Δήμο θα χρησιμοποιηθούν για την ασφαλή μεταφορά των μαθητών των οικισμών προς τα σχολεία τους, καθώς και για τη μεταφορά τροφίμων και φαρμάκων

Comments

comments

Πολιτικά

Πολιτική εκδήλωση τιμής και μνήμης στο «Τάγμα θυσίας» του ΔΣΕ στη Σάμο

Published

on

By

Πολιτική εκδήλωση τιμής και μνήμης στο «Τάγμα θυσίας» του ΔΣΕ στη Σάμο, πραγματοποίησε την Κυριακή 12-8-2018, η Τ.Ε Σάμου του ΚΚΕ και η ΚΟΒ Καρλοβάσου , στο μνημείο-κοινοτάφιο μαχητών του ΔΣΣ στο χωριό Λέκκα.

Στην εκδήλωση κατέθεσαν στεφάνια και μίλησαν, η Κούλα Καραμηνά- Πόθου πρόεδρος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Σάμου, η Ελένη Παϊπούρογλου, μέλος του Τ.Σ Σάμου της ΚΝΕ και η Δέσποινα Κελεμπέση απο την ΚΟΒ Καρλοβάσου.

Την κεντρική ομιλία έκανε η Μαρία Βουλαρίνου στέλεχος του Κόμματος και μέλος του Τ.Σ της  ΚΝΕ, η οποία κατέθεσε και το στεφάνι της Τ.Ε Σάμου.

Στην ομιλία της αναφέρθηκε στις συνθήκες που οδήγησαν στη δημιουργία του ΔΣΕ γενικότερα και στη Σάμο,σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Η ίδρυση του Δ.Σ.Ε. δεν ήταν εγκεφαλικό εφεύρημα του ΚΚΕ και των συμμάχων του.

Ήταν τέκνο της ανάγκης που υπαγόρευε η όξυνση της ταξικής πάλης στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Ήταν τέκνο της οργής απέναντι στην ιμπεριαλιστική επιβολή, των Άγγλων πρώτα και των Αμερικανών στη συνέχεια, των σχεδίων τους για τη παλινόρθωση της εξουσίας τους μέσω των ντόπιων υποτακτικών τους.

Ο Δ.Σ.Ε. και η ένοπλη σύγκρουση δεν ήταν προκαταβολική επιλογή των κομμουνιστών. Επιβλήθηκε αναγκαστικά και υποχρεωτικά από τις εγχώριες αστικές δυνάμεις και τους ξένους ιμπεριαλιστές, που έχοντας χάσει το παιχνίδι σε πολιτικό και ηθικό επίπεδο από τη στάση τους την περίοδο της κατοχής και της Εθνικής Αντίστασης, στάση υποδούλωσης συνεργασίας με τους φασίστες κατακτητές και φυγής από τη χώρα, επέλεξε το δρόμο του ανοιχτού πολέμου απέναντι στο λαό.

Η άρχουσα τάξη της χώρας μας και οι Εγγλέζοι σύμμαχοί της είχαν από την πρώτη στιγμή καθαρό ότι μετά τον πόλεμο η αναμέτρηση θα ήταν ταξική. Για το ποια τάξη, (η δική τους ή η εργατική)  θα πάρει στα χέρια της την εξουσία. Και δεν έπαψαν ποτέ να προετοιμάζονται για την αναπόφευκτη σύγκρουση.

Κάτι που το κομμουνιστικό κίνημα και το Κόμμα μας δεν το είχαν ιδεολογικά και πολιτικά λυμένο. Αντίθετα κυριαρχούσαν οι αυταπάτες της σταδιακής εξέλιξης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα σε περίοδο κοινής πορείας με αστικά κόμματα για την επίλυση άμεσων λαϊκών προβλημάτων και κατόπιν θα έμπαινε στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της λαϊκής Εξουσίας , του Σοσιαλισμού.

Με συνέπεια να οδηγηθεί το ΕΑΜικό κίνημα σε αλλεπάλληλες υποχωρήσεις και μοιραίους συμβιβασμούς, να δολοφονηθούν και να σταλούν στα ξερονήσια και τις φυλακές εμπειροπόλεμες δυνάμεις, να χαθεί πολύτιμος χρόνος , να αλλάξουν  συσχετισμοί κάτω από το όργιο τρομοκρατίας  και εξαγοράς. Και μόνο όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο και είχαν γεμίσει τα βουνά από καταδιωκόμενους αγωνιστές , ήρθε η εντολή για ένοπλη δράση»………

………… «Ένα πράγμα αποδείχθηκε και απ’ αυτή την ιστορική περίοδο. Η ίδια η επιστημονική θεωρία του Μαρξισμού – Λενινισμού ότι η ταξική πάλη δεν καταργείται αλλά εκφράζεται ανάλογα με τις συνθήκες της εποχής με τη μια ή την άλλη μορφή.

Από αυτή την αλήθεια πηγάζει και η ανάγκη της θεωρητικής επάρκειας και της πολιτικής και οργανωτικής ετοιμότητας του Κομμουνιστικού Κόμματος να καθορίσει με τη στάση του την έκβαση του αγώνα προς όφελος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Και ακόμη ένα πράγμα, διδάσκει: Όταν μπροστά στο κομμουνιστικό κίνημα, στο εργατικό – λαϊκό  κίνημα μπαίνει αμείλικτα το ερώτημα «Υποταγή ή αντεπίθεση» η απάντηση είναι μία και πρέπει να είναι αποφασιστική: Αντεπίθεση για να γίνει ο λαός κυρίαρχος στην οικονομική και πολιτική εξουσία.

Το ΚΚΕ σήμερα πιο έμπειρο από ποτέ, με επαναστατικό πρόγραμμα και στρατηγική, που πατάνε, πέρα από την επιστημονική θεωρία μας του Μαρξισμού- Λενινισμού, στις συλλογικές επεξεργασίες μας για το Σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, αλλά και την ιστορία του λαϊκού – επαναστατικού κινήματος,  προσπάθεια που συνεχίζεται, είναι σε θέση να κρίνει τις εξελίξεις με επάρκεια, να τοποθετείται με σαφήνεια και αποφασιστικότητα σε κάθε ζήτημα που προκύπτει.

Να αναγνωρίζει έγκαιρα τους ελιγμούς του συστήματος και των πολιτικών εκφραστών του, να αποκαλύπτει στο λαό τις προθέσεις και τους στόχους τους.

 Να δείχνει με επιμονή και επαναστατική υπομονή το μοναδικό δρόμο για να βγει η εργατική τάξη μαζί με τα λαϊκά στρώματα στο προσκήνιο της ιστορίας για να εκπληρώσει τον προορισμό της».

 

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτικά

Συντροφική ποιότητα. Τώρα ιδίως

Published

on

By

Του Δημήτρη Σεβαστάκη στην Αυγή.

Καλές είναι οι ομαδούλες και η θεσιθηρία, αλλά αυτή τη στιγμή πρέπει να ανακτηθεί το αίσθημα του συνανήκειν. Νομίζεις ότι γλιτώνεις αν τρώει ξύλο ο διπλανός σου, ο στοχοποιημένος υπουργός, ο σύντροφος που παραπάτησε, αλλά θα ‘ρθει η σειρά σου. Τα μαύρα εξώφυλλα με τα κεφάλια υπουργών και στελεχών προεικονίζουν τα χαρακτηριστικά του πολιτικού πολέμου. Κανένα έλεος. Οι εσωτερικές εξουσιαστικές μικροδιευθετήσεις και οι μάχες σκιάς δεν καταλαβαίνουν το έδαφος που αραιώνει (γιατί ακριβώς δεν πυκνώνουν οι σχέσεις).

Η Αριστερά μεταδικτατορικά είχε ένα μερίδιο εξουσίας ανάλογα με το τεμάχιο ισχύος που κατείχε. Κάποιοι δικοί της προωθούνταν, κάποιοι διορίζονταν. Η Αριστερά ήταν ο μη απειλητικός συνδαιτυμόνας του συστήματος. Έκανε αυτό τη δουλειά του, καπλάντιζε δημόσιους πόρους, ισχύ και αυτοαναπαραγωγή, έδινε κι ένα κόκαλο. Να εξηγούμαστε: σε όλη την Αριστερά και σε όλα τα ρεύματα.

Σήμερα διαφέρει η οξύτητα του παιχνιδιού κι αυτό οφείλεται στο ότι η Αριστερά γίνεται ο διανεμητής ή ο συνδιαχειριστής των κοινωνικών πόρων. Από κάποιους αφαιρούνται αυτοί. Από κάποιους κακομαθημένους, βουλιμικούς και παρασιτικούς.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ο πόλεμος, ούτε εν τέλει η στραβωμάρα μερικών από την από δω πλευρά, που κοιτάζουν να πάρουν θέση για την επόμενη μέρα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό αψηφά την πραγματικότητα. Τυφλώνει. Όμως ο μόνος τρόπος για να σωθείς, για να μετατοπίσεις το πεδίο σύγκρουσης στους όρους σου είναι να κάνεις πολιτικές γειωμένες, σφιχτοδεμένες με την πραγματικότητα. Ό,τι δεν έχεις ως παράδοση δηλαδή πρέπει να το μεταβάλεις με ευχέρεια σε καθημερινό εργαλείο (και δεν τα «παίρνεις τα γράμματα» στο σημείο αυτό). Το αποζητά ο ταλαντευόμενος πολίτης.

Διαβάζοντας μερικά κομματικά κείμενα ηλικίας πέντε – έξι ετών καταλαβαίνεις το τεράστιο πολιτικό διάστημα που διανύθηκε για να αγγίξει ο ΣΥΡΙΖΑ την πραγματικότητα. Οι τεχνικές υπεκφυγής και φιλολογικής περιγραφής στη θέση της ωμής ανάλυσης της πραγματικότητας έχουν φύγει πια από το γλωσσάρι. Όχι κατ’ ανάγκη από την καθημερινή πολιτική πράξη. Εκτός του επικού πολέμου με τα δομημένα και πλεγμένα συμφέροντα, άργησε να γίνει κατανοητό ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα εργαλεία παρέμβασης, διοικητικά, επιτελεστικά εργαλεία. Δεν υπάρχουν ζώνες στη βραστερή πραγματικότητα ανεπηρέαστες από τη διαφθορά, ανεπηρέαστες από ένα υπόκωφο συντηρητικό αμυντισμό, από μια έντονη, συγκρουσιακή, αντικοινοβουλευτική ώση. Εγκατεστημένη στην κοινωνία, στα «λαϊκά στρώματα», στους πολίτες της μεσότητας.

Αυτός ο άτυπος, αδιαμόρφωτος τόπος είναι το άγονο μελλοντικό πεδίο όπου σιγά – σιγά χάνονται τα μέσα πολιτικής απεύθυνσης: Δεν μπορεί να σε ακούσει ο πολίτης της νέας οργής. Κι αυτό θα το βρει μπροστά του ολόκληρο το λεγόμενο δημοκρατικό τόξο. Κολακεύουν, βέβαια, το φαινόμενο τώρα, καβαλώντας τη λαϊκή δυσθυμία, που προσπαθούν να τη μεταβάλουν σε οργή, σε πολιτική απόρριψη, σε αντικυβερνητικό ρεύμα, αλλά θα το βρουν μπροστά τους. (Όπως βρήκαμε μπροστά μας κι εμείς την αντικοινοβουλευτική μούντζα της πλατείας).

Σκληρές ημέρες, που όμως νομίζω είναι αντιμετωπίσιμες με πολιτική γρηγοράδα και συντροφική ποιότητα. Να μη νιώθει κανείς μόνος, να μην αφήνεται κανείς άοπλος. Αστήρικτος. Ακόμα κι αν έχει φανεί ατζαμής, αργός. Μάχες εξουσιαστικής οπισθοφυλακής είναι μάχες χαμένες. (Βέβαια όχι πάντα. Κάποια τζιμάνια επιπλέουν πάντα και με όλες τις καταστάσεις. Άσχετο αν το νερό που έχουν επιλέξει να ζήσουν είναι βοθρώδες).

Comments

comments

Continue Reading

Πολιτικά

Δήλωση του συντονιστή της ΝΕ Σάμου ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Κακλαμάνη

Published

on

By

Δήλωση του συντονιστή της ΝΕ Σάμου ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Κακλαμάνη.

Είμαι υποχρεωμένος να δηλώσω, ότι, οι φερόμενοι ως «ΦΙΛΟΙ ΣΥΡΙΖΑ ΣΑΜΟΥ», ουδέποτε είχαν την παραμικρή οργανωτική ή πολιτική σχέση με την τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επώνυμη κριτική στην κυβέρνηση, και η πιο σκληρή, είναι σεβαστό, αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα όλων. Το να υποδύεσαι κάτι που δεν είσαι και να κρύβεσαι στην ανωνυμία του διαδικτύου, για χτυπήσεις πισώπλατα, είναι ανηθικότητα και αλητεία.

Στα δύσκολα κρινόμαστε όλοι. Ζούμε μια ανείπωτη τραγωδία. Ακόμα μερτάμε απώλειες και πληγές. Όλα να γίνουν στην ώρα τους, ευθύνες, αιτίες και μέτρα για το αύριο. Στο μεταξύ, ας αφήσουμε λίγο χώρο στο θρήνο και τη σιωπή. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο σεμνοί και καλύτεροι άνθρωποι.

 

Νίκος Σ. Κακλαμάνης

Comments

comments

Continue Reading
Advertisement

Facebook

SPONSORED

Sponsored

Δημοφιλή

Copyright © 2017