25.5 C
Σάμος
25/06/2024
Σαμιακά

Πυθαγόρειο Γενικό Λύκειο Σάμου: Ο Σισσέ κατάφερε ένα ολόκληρο σχολείο σήμερα να δακρύσει

Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα που μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για κάθε παιδί είναι ο μαθητής ο Βάφιγκ Σισσέ, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα ως ασυνόδευτος ανήλικος και μέσα σε λιγοστό χρόνο έγινε ενεργό και αγαπητό μέλος της τοπικής κοινωνίας, έμαθε ελληνικά, εντάχθηκε σε Αθλητικό Σύλλογο και ξεκίνησε να φοιτά στο Πυθαγόρειο Γενικό Λύκειο Σάμου σημειώνοντας απίστευτη πρόοδο.

Ο Σισσέ Βάφιγκ κινδύνευε με απέλαση, καθώς το αίτημα του για απόδοση ασύλου είχε ήδη απορριφτεί δύο φορές, τελικά τα κατάφερε χάρη στην μεγάλη αλληλεγγύη των καθηγητών και συμμαθητών του να πάρει άσυλο και σήμερα να ολοκληρώνει με επιτυχία τη μαθητική του σταδιοδρομία στη Σάμο.

Το αποχαιρετιστήριο των εκπαιδευτικών

Ο Σισσέ Βάφιγκ από τη Γουινέα έφτασε στην Ελλάδα το 2020!
Ο Σισσέ κατάφερε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο να γεμίσει Ελλάδα και Αγάπη και να βρει μια νέα πατρίδα.
Ο Σισσέ εδώ και πολύ καιρό, από την πρώτη στιγμή που εντάχθηκε στη σχολική μας κοινότητα, απέκτησε μια οικογένεια 280 μελών (μόνο!)
Ο Σισσέ τελειώνοντας τη φετινή του χρονιά, την τελευταία στο σχολείο μας, έχει 30 Εκπαιδευτικούς που ως πνευματικοί του γονείς έστερξαν σε κάθε του επιθυμία και 250 αδέλφια που τον στηρίζουν και τον βοηθούν σε κάθε του βήμα.
Ο Σισσέ έχει πλέον αποκτήσει το δικό του σπίτι, το σχολείο μας!
Ο Σισσέ, ο δικός μας Σισσέ, θα είναι πάντοτε το φωτεινό παράδειγμα για όλες και όλους μας. Ένα παιδί που χρειάστηκε να περάσει από τη Γουινέα στον Περσικό κόλπο, από εκεί με τα πόδια στην Τουρκία και μετά με βάρκα στη Σάμο για να βρει το δικό του λιμάνι.
Ο Σισσέ μας που τα μόνα που ζήτησε από τη ζωή ήταν μόρφωση και αγάπη και έπρεπε να περάσει τρεις ολόκληρες ηπείρους για να τα βρει στη δική μας αγκαλιά.
Πόσο υπερήφανοι μπορεί να είμαστε… Δεν περιγράφεται με λόγια.
Ο Σισσέ κατάφερε ένα ολόκληρο σχολείο σήμερα να δακρύσει.
Σήμερα ο Σισσέ αποφάσισε να μας αγγίξει ακόμη πιο βαθιά γράφοντας αυτή την υπέροχη επιστολή απευθυνόμενος στους συμμαθητές του στο σχολείο και στους καθηγητές του.
Αγόρι μας, ήταν τιμή μας που υπήρξες μαθητής μας και συμμαθητής με τα υπόλοιπα παιδιά μας. Θα είμαστε πάντα δίπλα σου σε ό,τι κι αν κάνεις. Θα σε στηρίζουμε, όπως κάθε στοργικός Δάσκαλος θα έκανε.
Τώρα που ήρθε ο καιρός να ανοίξεις ξανά αυτά τα υπέροχα μαύρα σου φτερά, ελπίζουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να σε δυναμώσουμε και να σου χαρίσουμε όλα όσα είναι απαραίτητα για να συνεχίσεις τη ζωή σου.
Καλή συνέχεια Σισσέ μας και κάθε επιτυχία στις Πανελλήνιες που έρχονται. Σε σένα και σε όλα τα “αδέλφια” σου που μαζί θα διαγωνιστείτε.
(Ο Σισσέ είναι μαθητής μας στη Γ’ Λυκείου και παρακολουθεί τα μαθήματα της ομάδας προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών. Όνειρό του είναι να σπουδάσει μεταφραστής στο Μεταφραστικό τμήμα του Ιόνιου Πανεπιστημίου)
Υγ: Ακολουθεί το κείμενο που έγραψε ο Σισσέ το οποίο αρχικά το προόριζε για να το διαβάσει μπροστά σε όλους τους συμμαθητές του. Επειδή όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό η Διεύθυνση του σχολείου το αναπαρήγαγε σε φωτοαντίγραφα και το μοίρασε σε όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. – Έχει διατηρηθεί η αρχική ορθογραφία και έκφραση του Σισσέ χωρίς επεμβάσεις.
******
Αγαπητοί φίλοι, διευθυντή, καθηγητές, καλεσμένοι
Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω που βρίσκεστε εδώ. Με αφορμή το τέλος της σχολικής χρονιάς και την αποφίτησή μας και καθώς ο καθένας από μας θα ακολουθήσει το δικό του ξεχωριστό δρόμο θα προσπαθήσω να σας εξιστορήσω τη δική μου οδύσσεια από την αναχώρησή μου από τη γουινέα μέχρι την άφιξή μου στην Ελλάδα. Θα σας μιλήσω για την διαδρομή που ακολούθησα, για τις χώρες από τις οποίες χρειάστηκε να περάσω μέχρι να φτάσω στη νέα μου πατρίδα, που τότε ακόμα δεν ήξερα ότι θα γίνει πατρίδα μου και σπίτι μου. Θα σας μιλήσω ακόμα και για τα προβλήματα που αντιμετώπισα στο πλιό κάμπ και τις δυσκολίες έως ότου ενταχθώ στην κοινώνία της Σάμου.
Ο δρόμος της προσφυγιάς ήταν ή είναι σκληρός ερχόμενος από τη Γουινέα δέχτηκα επίθεση από ληστές, είδα ανθρώπους να πεθαίνουν από την εξάντληση της ατελείωτης πορείας, παιδια που δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους όπως μπορούμε εμείς σήμερα. Όταν έφτασα στην Τουρκία μπήκα αμέσως στο νοσοκομείο γιατί ήμουν κι εγώ αποκαμωμένος από το δρόμο. Έμεινα λοιπόν στην Τουρκία λίγους μήνες και στη συνέχεια ήρθα στην Ελλάδα. Γιατί όμως ήρθα στην Ελλάδα από την Τουρκία; και αποφάσισα να μείνω σ’ αυτή τη χώρα;
Όταν βγήκα λοιπόν από το νοσοκομείο και θέλησα να φραφτώ στο σχολείο, κατάλαβα ότι δεν γινόταν γιατί η εκπαίδευση στην Τουρκία δεν είναι δωρεάν κι εγώ δεν είχα χρήματα μέσω να πληρώσω δίδακτρα. Όμως στην Γουινέα πήγαινα κανονικά σε σχολείο μεχρί και το θάνατο των γονιών μου. Ήταν μια ανάγκη που είχα. εξίσου σημαντική με την ανάγκη της επιβίωσης. είχα κι έχω πάντα δίψα για μάθηση.
Αυτά τα όνειρα είχα φτάνοντας στην Ελλάδα. και πίστευα πως η διαδικασία (μου) με τα χαρτιά δεν θα καθυστερούσε.
Νόμιζα πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έπαιρνα το άσυλο δεδομένου ότι ήμουν ανήλικος και μάλιστα ασυνόδευτος. Όμως η διαδικασία συνεχώς αργούσε. Κι εγώ εξακολουθούσα περιμένοντας τα χαρτιά μου να ζω σε άθλιες συνθήκες στο καμπ. Με τις συνεχείς απορρίψεις των αιτημάτων ασύλου έπρεπε να φύγω από το καμπ για να μπορέσω να γραφτώ στο σχολείο. είχε έρθει η ώρα να πάρω την ζωή μου στα χέρια μου. Μου φαινόταν χάσιμο χρόνου να περιμένω ένα χαρτί το οποίο δεν ήξερα αν και πότε θα μπορούσα να αποκτήσω.
Όταν λοιπόν γράφτηκα στο Γενικό λύκειο Σάμου, εσείς μου σταθήκατε σε όλες τις δύσκολες στιγμές θεωρώντας με ένα από εσάς. Φροντίσατε να μου δώσετε το χαμόγελο που χρειαζόμουνα από καιρό στη ζωή κου. Φράσεις γραμμένες στο μυαλό μου από την εγγραφή μου έως σήμερα, φράσεις που μου είπατε, που μου λέτε ακόμα μέχρι και σήμερα ‘‘καλώς ήρθες Σισσέ στο σχολείο μας είσαι ένας από εμάς μη φοβάσαι, μην αγχώνεσαι ελα στην παρέά μας να κουβεντιάσουμε’’ και τα υπέροχα λόγια του Διευθυντή και των καθηγητών ‘‘ ό,τι και να χρειαστείς Σισσέ μου μην φοβάσαι χτύπα τις πόρτες των γραφείων μας. Είμαστε εδώ για σένα και θα κάνουμε τα πάντα για την πρόοδο σου’’.
Στα λόγια αυτά μένω άφωνος, στην αγάπη πού που δείξατε σε μένα χωρίς να το περιμένω (από εσάς). Όταν μένω μόνος μου το βράδυ και σκέφτομαι όσα έχω ζήσει, όσα δύσκολα έχω βιώσει δακρύζω. Όμως τα δάκρυα αυτά σβήνουν;
Απο την μια θυμάμαι τους γονείς μου που μου λείπον, απο την άλλη εχω εσάς που αυτά τα χρόνια με γεμίσατε με αγάπη, τρυφερότητα και στοργή. Γι’ αυτό με τον τρόπο και την αποδοχή σας, αποδειχθήκατε οικογένεια και στήριγμα για μένα.
Οι στιγμές πού πέρασα μαζί σας στα μαθητικά μου αυτά χρόνια λυκειακά, θα μου μείνουν αξέχαστες.
Σας ευχαριστώ θερμά για την αγάπη και την φροντίδα προς το πρόσωπό μου.
Να ξέρετε ότι θα έχετε πάντα μια θέση στην καρδιά μου
Ο μαθητής συμμαθητής και γιος σας
Σισσέ Βαφιγκ.

 

Related posts

Δράση καθαρισμού της Πλατείας Πυθαγόρα

admin

Fabio Giardina για ΜΕΘ Γ.Ν Σάμου: Αναμένουμε έμπρακτες και άμεσες κινήσεις, όχι καθησυχαστικά παραμύθια    

admin

Απίστευτος ο Απόστολος Χρήστου με ρίζες από τη Χώρα Σάμου κατέκτησε και πάλι το χρυσό στα 50 μέτρα ύπτιο !

admin

Τα Τρόπαια του Ολυμπιακού στη Σάμο

admin

Με λαμπρότητα εορτάσθηκαν τα Ονομαστήρια του Ποιμενάρχου μας

admin

Εκπτωτικά ακτοπλοϊκά εισιτήρια για Αναπληρωτές Εκπαιδευτικούς που επιστρέφουν στον τόπο μόνιμης διαμονής τους

admin

Διάσωση Σουηδών τουριστών στον Κέρκη

admin

Έντονη διαμαρτυρία του Μητροπολίτη Σάμου προς τον Υπουργό Υγείας

admin

Η Ε.Ν.Ι.Σ για τα συνεχιζόμενα προβλήματα στελέχωσης του Γενικού Νοσοκομείου Σάμου

admin